Bu yazı, ABD maçı öncesi yazıldı.
İlk iki maçın aksine ABD maçını izlemeyeceğiz, yensek de nafile çünkü.
TFF başkanı FIFA başkanına sitem etmiş, biz ABD’yi yensek 3 puanımız olacak, 3 maç oynanan yerde mevcut statü haksızlık doğuruyor, haksız yere az puanı olanlar arasında en iyi 3.lükte adaletsizlikler oluyor falan filan feşmekan…
Aynaya bakmayınca böyle oluyor…
Bu kez baştan büyük hatalarla başladık zaten bu serüvene.
Şişirmeler, balonlar, havalar…
Organizasyon hataları, TFF beceriksizliği, kamp yeri bahaneleri, mesafe ve sıcaklık gerekçeleri…
El oğlu kaç ülke FIFA’yı tınlamamış, kendine uygun fıstık gibi kamp, antrenman alanları bulmuş, ona göre oteller kapatmış. Demişler ki FIFA’ya “sen bana standart ücretimi öde üzerine karışma, senin belirlediğin yerde biz kalmayacağız, futbolcularımızın otelini, kamp yerini bizim hocamız belirler” demişler.
Yani öyle bizimkilerin anlattığı gibi Dünya Kupası’na play offdan gelmişiz de sona kalmışız da falan gibi gerekçeler yok.
Velhasıl; bir zamanlar Eurovision’u da Milli Meydan Muharebelerine çevirmiştik.
Bu kez Dünya Kupası’nda aynı kafaya girdik…
Şaşalı uğurlamalar, villalı abuk vaatler, geldim gördüm yendim nidaları…
Yav kıl payı gitmişiz kupaya, neyin kafası bu?!
Peki buna ne diyelim:
VNL’de Filenin Sultanları harikalar yaratıyor yine, Türkiye’nin gururlarını tarifeli uçakla yolluyorsunuz dünyanın bir ucundan bir ucuna. Gıkları çıkıyor mu takımdakilerin?..
Yani…
Futbol müptelasıyız da futbol ülkesi değiliz, bizde görünen tablonun tek kelimelik ifadesi: Şımarıklık.
Öncelikle ifade edelim ki Montella’nın hatalarından da çok daha bariz ve ilk sorunumuz neydi farkındasınızdır muhakkak:
Avustralya maçına baktığımızda ne gördük:
Ruh yoktu çocuklarda.
Biliriz, bizim çocuklarda ruh olmadı mı olmaz, olmuyor, olmadı…
Avustralya maçının daha ilk 10 dakikasında maçın sakata geleceği belliydi, çünkü inançsız bir oyun vardı sahada.
Nitekim topu ayakta tutmanın değil, ayaktaki topun fileyi geçmesiydi önemli olan ki ilk maç sonrası varlarını yoklarını ortaya koyacaklar, deli gibi saldıracaklar diye herkesin ümitlendiği o bizim çocuklar Paraguay’da da yine yoktu.
Lay lay lom…
Sonra eleştiriler gümbür gümbür gelince kızıyorlar bir de…
Kader, şans, kem küm şaralop…
Aynaya bakmayınca böyle oluyor, şımarıklık duvarına tosluyorsunuz.
Sabah ABD maçı var.
Ey ruh gelir de 3 kere vurursa kazanır mı bizimkiler ne dersiniz?..
Mümkündür. 
Ruhları gelirse, inançları olursa neden olmasın..
Ama biliyoruz çoğumuz dua ediyor şimdi: “ABD bizi kevgire çevirmesin de…”
2026 Dünya Kupası biter, hazin sis ülkeye çöker… Ama ders çıkarmazsak ve “milli”lik ne demek hatırlamazsak 40’ına merdiven dayamış Messi hala top oynar, anlayana çok ama çok güzel dersler vermeye devam eder.